Komornik i Revolut

Rosnąca popularność Revoluta wśród osób z zadłużeniem nie bierze się znikąd. Część dłużników zakłada, że środki trzymane w tej aplikacji są trudniejsze do zidentyfikowania w egzekucji, bo Revolut działa w oparciu o licencję litewską i – jako podmiot funkcjonujący transgranicznie – nie jest uczestnikiem polskiego systemu OGNIVO, z którego komornicy korzystają do szybkiego ustalania rachunków bankowych.

Revolut Bank UAB podlega nadzorowi Banku Litwy, a nie KNF – co jest typowe dla modelu usług „paszportowanych” w UE. Jednocześnie klienci zarejestrowani w Polsce mają w aplikacji dostęp do lokalnych danych do przelewów PLN (PL BAN), natomiast dla przelewów w EUR wykorzystywany jest LT IBAN w ramach EOG. To rozróżnienie często buduje mylne wrażenie, że użytkownik posiada „klasyczny” rachunek bankowy w Polsce, choć w praktyce model rozliczeń i nadzoru jest inny.

Dotychczas Revolut działał w Polsce głównie w formule transgranicznej (paszportowanie), bez lokalnego oddziału banku. To właśnie ten status sprawiał, że Revolut nie był objęty standardową ścieżką weryfikacji rachunków przez OGNIVO, co w praktyce mogło utrudniać komornikom szybkie ustalenie, gdzie znajdują się środki dłużnika.

Ta sytuacja może się zmienić, ponieważ polski oddział Revolut Bank jest w procesie przygotowawczym, a KNF komunikowała, że informacja o faktycznym rozpoczęciu działalności oddziału zostanie podana publicznie. Uruchomienie oddziału umożliwi Revolutowi wejście do OGNIVO, co w konsekwencji może zbliżyć dostęp komorników do rachunków Revoluta do standardów znanych z banków działających lokalnie.

W praktyce oznacza to, że traktowanie Revoluta jako „bezpiecznej przystani” przed egzekucją jest założeniem ryzykownym i coraz mniej uzasadnionym. Nawet jeśli dziś ścieżka ustalania rachunku bywa trudniejsza niż w bankach uczestniczących w OGNIVO, trend regulacyjny i organizacyjny idzie w kierunku ograniczania takich luk.