Egzekucja komornicza z wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenie

Umowa zlecenie jest umową cywilnoprawną uregulowaną w Kodeksie cywilnym. Może mieć charakter stały, zbliżony w praktyce do etatu ale może też być incydentalna, czyli dotyczyć jednorazowego wykonania zlecenia na rzecz zleceniodawcy. W razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec dłużnika zatrudnionego na podstawie umowy zlecenia, co do zasady dochodzi do zajęcia wierzytelności, a nie do zajęcia wynagrodzenia za pracę. Oznacza to, że „trzeciodłużnik”, czyli zleceniodawca, po otrzymaniu zajęcia ma obowiązek przekazywania komornikowi świadczenia przysługującego dłużnikowi – w praktyce często obejmuje to całość wypłaty.

Od tej zasady istnieje jednak istotny wyjątek. Jeżeli umowa zlecenia stanowi jedyne i regularne źródło utrzymania dłużnika oraz ma cechy świadczenia powtarzalnego (typowego dla stałego zarobkowania), możliwe jest zastosowanie ochrony zbliżonej do tej, która obowiązuje przy umowie o pracę. W takiej sytuacji zleceniobiorca powinien złożyć do organu egzekucyjnego wniosek o ograniczenie zajęcia, wskazując i uprawdopodabniając, że zlecenie ma charakter stały i jest jego podstawowym źródłem dochodu. Po uwzględnieniu wniosku komornik kieruje do zleceniodawcy pismo ograniczające zajęcie, dzięki czemu zleceniodawca może stosować zasady potrąceń analogiczne do tych wynikających z art. 87 i 87¹ Kodeksu pracy (limity potrąceń i kwota wolna).